Ulica ciekawych wyrazów - cz. 2 - Cieniowanie

CIENIOWANIE - to odpowiednie przedstawienie jaśniejszych i ciemniejszych części obrazu oraz rozmieszczenie refleksów* światła i cieni na rysunku poprzez:

• szrafury - jest to metoda polegająca na ukazywaniu światłocienia lub odcieni barw rysowanego obiektu za pomocą licznych, gęsto postawionych kresek. Im gęściej rozmieści się kreski, tym intensywniejszy odcień uzyskamy, Rozróżnia się dwa rodzaje szrafury:
• prosta - to pojedyncza warstwa kresek równoległych
• krzyżowa - składają się na nią co najmniej dwie warstwy o różnym kierunku kreskowania

• zastosowanie rozjaśniania bielą (bądź przyciemniania czernią)

*refleks - odbicie światła naturalnego lub sztucznego. Zaznacza się je poprzez umieszczenie na rysunku danego przedmiotu jaśniejszej plamy lub ściemnianie barwy otoczenia obiektu, w którym odbija się światło.

Cieniowanie na początku może sprawiać trochę kłopotów (ja wciąż je mam xD), ale nie jest tak trudne jak się wydaje. Jedna strona bryły jest zawsze jaśniejsza od pozostałych. Najważniejsze co musisz wiedzieć jest to, że miejsca na które nie pada światło są ciemniejsze. Ameryki tym nie odkryłam ale bardzo często zapominamy o tak prostych zasadach. Spójrzcie na przykład:

Mamy źródło światła i oświetlony obiekt. Na którą stronę będzie padać światło? (na lewą; oświetla nam ścianę nr 1 i ścianę sąsiednią do 1 i 3, której nie widać). A która strona będzie najciemniejsza? (nr 2, tu dociera najmniej światła). Cały czas musimy pamiętać o tym, gdzie leży źródło światła. Jeżeli znajduje się wysoko nad obiektem cień powinien być krótki, jeśli nisko (tak jak na rysunku obok), cień musi być dłuższy. Musimy także pamiętać o tym, że każdy cień ma inny kształt. Cień walca jest prostokątny, cień kuli - owalny, a cień trójkąta - zaostrzony na końcu.

Rysując w plenerze, nie zapominajmy, że w ciągu dnia zmienia się pozycja słońca, a wraz z nią kierunek, z którego pada światło. Zmieniają się również formy cienia. Jeżeli zbyt dużo czasu zajmie nam praca nad jednym detalem, może się zdarzyć, że podczas dalszego rysowania obszary światła i cienia niezauważalnie zrównały się ze sobą. Dlatego należy szybko szkicować albo w miarę potrzeby robić zdjęcia.

Żelazna zasada!

"Poziome płaszczyzny są jaśniejsze od pionowych, ponieważ światło biegnie z góry. Rysując w plenerze nie zapominajcie o tej regule".

(Na podstawie: ,,Rysowanie. Szkoła dla początkujących” N. Lyons i „Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta)

Ulica ciekawych wyrazów - cz. 1 - Barwa

Cześć, ostatnio mam trochę wolnego czasu, więc miałam dużo czasu do rozmyśleń, jakby tu urozmaicić tego bloga. Wpadłam na pomysł żeby wprowadzić słowniczek różnych pojęć, technik, o których rysownik powinien mieć chociaż niewielkie pojęcie. Liczę, że znajdziecie tu coś dla siebie. 

Dziś omówię czym jest barwa i jakie podziały wśród nich rozróżniamy.

1. BARWA (KOLOR)

Cecha wszystkich elementów postrzeganych wzrokiem. Zależy ona od sposobu pochłaniania i odbijania przez nie światła. Ma trzy właściwości:

• Ton – określa go nazwa koloru, np. błękit, ultramaryna, niebieska zieleń
• Odcień (walor) – stopień jasności koloru (tonu). Aby rozjaśnić kolor należy dodać do niego trochę bieli.
• Nasycenie (intensywność) – jaskrawość koloru. Aby zmniejszyć intensywność (złamać go), należy dodać do niego niewielką ilość barwy dopełniającej. Np. aby złamać czerwień, należy dodać do niej nieco zieleni. Jeżeli zmieszamy taką samą ilość czerwieni i zieleni otrzymamy kolor brązowy, a nie złamaną czerwień. Kolory nasycone są żywe i błyszczące, mniej nasycone są matowe, mętne lub tępe.

Podział:

"Koło barw"

a) Barwy podstawowe (pierwotne): czerwony, niebieski i żółty.

    b) Z ich połączenia powstają barwy pochodne (wtóre). Zmieszanie czerwonego i żółtego daje kolor pochodny pomarańczowy. Mieszając czerwony i niebieski otrzymujemy fiolet. Mieszając niebieski i żółty otrzymujemy zielony.

  c) Mieszanka barw podstawowych z pochodnymi daje barwy trzeciorzędne (niektóre, np. brąz, powstają z mieszaniny trzech podstawowych barw, turkusowy powstaje z wymieszania niebieskiego z zielonym a purpurowy z czerwonego i fioletowego).

 d) Barwy dopełniające to te, które w kole barw znajdują się naprzeciwko siebie – dla barwy podstawowej zawsze jest to mieszanka dwóch pozostałych barw podstawowych – np. barwą dopełniającą dla koloru czerwonego jest zielony.

e) Kolory różnią się też „temperaturą”

·         Żółty, pomarańczowy i czerwony są barwami ciepłymi

·         Niebieski, fioletowy i zielony są barwami zimnymi

f) Barwy ziemi: to kolory między ochrą a brązem; nadają się do rysowania ludzi, zwierząt i krajobrazów.

„Nigdy nie zapominaj, że kolory tworzą określoną atmosfer. Zastanów się więc, jaki nastrój ma panować na twoim rysunku, zanim zaczniesz używać jakiegoś koloru, tylko dlatego, że go lubisz. Nie tędy droga”

„Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta

(Na podstawie: ,,Rysowanie. Szkoła dla początkujących” N. Lyons i „Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta)

Niebieskowłosa dziewczyna

Cześć! Przedstawiam Wam dziś, kolejną dziewczynę z remake'u. Zapraszam do wspólnego malowania :)

1. Zaczynamy od ustalenia kąta padania światła i zabieramy się do malowania ciała. Skórę malujemy na beżowo. Cienie można zaznaczyć albo pomarańczową kredką, albo po prostu mocniej przyciskając beżową/cielistą kredkę.
Najciemniejsze miejsca: szyja, twarz w okolicach włosów, nogi (szczególnie lewa - na rysunku), brzuch w okolicach ubrania i ręce (szczególni prawa).

2. Ubranie: najtrudniejsza część do pomalowania. Ważne jest tu zaznaczenie każdej fałdki, każdego cienia. Mój sposób na pięknie kontrastujące ze sobą miejsca oświetlone i nieoświetlone, to po prostu zrobienie cieni czarną kredką. Następnie, wystarczy całe ubranie zamalować granatową kredką i w ten sposób uzyskaliśmy piękne rozmieszczenie świateł i cieni.

3. Naramienniki: są one takiej samej barwy jak skóra, więc musiałam w jakiś sposób to odróżnić. Najpierw zamalowałam je delikatnie ołówkiem, roztarłam i dopiero pomalowałam je na beżowo.

Szybko uzyskaliśmy w ten sposób inny odcień beżu.

 

4. Oczy: całą tęczówkę i źrenicę malujemy na błękitny kolor. Następnie tęczówkę (kolorowa część oka) malujemy na niebiesko, stopniowo cieniując ją od dołu do góry (na dole jaśniejsza). Źrenicę malujemy na czarno, ale w taki sposób by spod spodu prześwitywał nasz niebieski kolor tęczówki. Należy pamiętać o tym, że im bliżej powieki tym oko musi być ciemniejsze.

Srebrne elementy: potrzebne nam będą ołówek, szara i czarna kredka. Ołówkiem delikatnie zaznaczamy jak będą wyglądać nasze cienie. Następnie delikatnie zamalowujemy naszą "opaskę" szarą kredką pozostawiając białe miejsca tam, gdzie pada nasze światło. Czarną kredką zaznaczamy tzw. "połysk", który zwęża się od zewnątrz do wewnątrz. Resztę malujemy szarą kredką odpowiednio zaznaczając cienie. Analogicznie postępujemy w przypadku paska przy sukni.

 

5. Włosy:  wbrew pozorom okazały się proste do namalowania, gdyż składają się tylko z dwóch barw - błękitu i niebieskiego. Niebieskim kolorem zaznaczone są cienie, błękit stanowi podstawowy kolor włosów.

 

6. Pracując w przedszkolu poznałam bardzo ciekawą technikę stosowaną do robienia pięknego tła. Potrzebna jest nam do tego temperówka i kredka świecowa. Zaczynamy od strugania kredki nad kartką. Powstaną nam kupki wiórków, które należy rozetrzeć jak na zdjęciu obok. Najlepiej stosować koliste ruchy. W miejscach trudno dostępnych, do rozcierania użyłam patyczka do uszu. Następnie gumką "wytarłam" śnieżynki.

I tak powstała nasza praca:

Życzę miłej zabawy z malowaniem :)

Accidentaly in love: Romeo & Juliet

Cześć. Dziś pokaże Wam w jak szybki sposób powstał Romeo i Julia. Nie będę się zbytnio rozpisywać, więc do dzieła :D

1.  Zaczęłam od włosów i ciała. U Romea pozostawiłam na włosach widoczny biały przedziałek, u Julii natomiast pozaznaczałam ciemniejszą barwą różu pasma włosów.







2. Następnie zaczęłam malować płaszcz. I uwierzcie mi na słowo - jest on zrobiony jedną niebieską kredką. Odpowiedni kolor uzyskałam poprzez intensywniejsze dociskanie kredki. Płaszcz jest zrobiony z barw: od białej poprzez błękit, niebieski, do granatowego.

3. No i na koniec została suknia Julii. Bluzka jest pomalowana na żółto, a ciemniejsze miejsca są zaznaczone ciemniejszym odcieniem. Suknię natomiast pomalowałam na pomarańczowo. Najjaśniejszy jej fragment miał być biały, jednak za bardzo kontrastował z resztą sukni, więc zrobiłam go na bardzo delikatny pomarańcz. Najciemniejsze miejsca to oczywiście wewnętrzna strona sukni, część sukni znajdująca się pod bluzką i lewa część sukni znajdująca się tuż przy płaszczu Romea.


Ogólnie Romeo wyszedł mi za niebieściutki xD No ale trudno, mleko się wylało. Następnym razem lepiej przemyślę kolory - jak widać pominęłam jedno z przykazań rysownika:

" 5. Malując cienie, sprawdź wszystkie kombinacje odcieni danego koloru, byś podczas pracy (bądź nie daj Boże po) nie doszedł do wniosku, że ten kolor w ogóle tu nie pasuje T.T "

Pomarańczowowłosa dziewczyna

Cześć, w dzisiejszej notce znów powracam ze starą pracą zrobioną na nowo. Wcześniejszą pracę znajdziecie TU. Liczę, że Wam się spodoba. A więc do kredek, gotowi, START! :D




1. Zaczynamy oczywiście od ustalenia skąd pada światło. W moim przypadku jest to lewa strona obrazka, więc im bardziej na prawo, tym ciemniejsze barwy będą przeważały. Ciało malujemy na beżowo robiąc cienie pomarańczową kredką.

 2. Twarz. Do pomalowania języka użyłam różowej i jasno brązowej (sam różowy był za różowy xD ). Oczy zrobiłam na ciemnozielony kolor.
Ich malowanie składa się z 3 warstw:
Pierwsza - baza. To najjaśniejszy odcień zieleni.
Druga - tęczówka "kolorowa część oka". Tą samą kredką, co przy malowaniu bazy, malujemy resztę oka jednak z większym naciskiem, by uzyskać ciemniejszy odcień.
Trzecia - źrenica. Chcąc nie chcąc jest czarna. Nie zamalowywałam jej całej, lecz pozostawiłam prześwity ciemno zielonej tęczówki. Im bliżej powieki tym oko musi być ciemniejsze.

3. Włosy. To była najgorsza część tej pracy. Okazały się tak ciężkie do ogarnięcia jak moje własne xD Jasnobrązową kredką zrobiłam delikatną bazę zaznaczając białe refleksy świetlne. Tą samą kredką zaznaczyłam też najciemniejsze fragmenty włosów.

 

 
4. Ubranie. Zaczęłam od zielonych części ubioru. Przy robieniu zielonych pasków na dolnej części ubrania musimy pamiętać by naturalnie je zakrzywić. O co chodzi? O to, żeby nie wyglądały jak robione przy linijce xD Tego samego koloru co do włosów użyłam do wykończenia dolnej części stroju.
Złote elementy. Robione żółtą i pomarańczową kredką. Cienie na czarno i biało. Im bliżej środka tym bardziej rozjaśniamy naszą bransoletkę: pomarańczowy przechodzi w żółty a potem w biały.
Bluzka. Malujemy na ciemno różowo. Cienie zrobione są na fioletowo z niewielkim dodatkiem czerni.