Ulica ciekawych wyrazów - Pastele

Do najbardziej znanych zaliczamy:

• Kredki pastelowe – składają się z czystych pigmentów z niewielką domieszką spoiwa żywicznego. Dają czyste barwy. Miękkie kredki są okrągłe, twarde – czworokątne (znane jako kredki Conté-Carrésa). Nie należy nakładać zbyt wielu warstw, gdyż słabo utrzymują się na papierze. Dużo lepiej wyglądają na szorstkim papierze.
• Sztyfty pastelowe (suche pastele)– dostępne w wersji twardej i bardziej miękkiej. Twardszych używa się do wykonania szkicu wstępnego lub wykończenia pracy. Każda praca musi być starannie utrwalona i zabezpieczona. (wg mnie najlepsze są pastele koh - i - noor)
• Pastele olejne – składają się z oleju, wosku i pigmentów. Przylegają dobrze do podłoża. Można je rozcieńczać terpentyną. (wg mnie najlepsze są pastele Pentela)

Ulica ciekawych wyrazów - cz. 2 - Cieniowanie

CIENIOWANIE - to odpowiednie przedstawienie jaśniejszych i ciemniejszych części obrazu oraz rozmieszczenie refleksów* światła i cieni na rysunku poprzez:

• szrafury - jest to metoda polegająca na ukazywaniu światłocienia lub odcieni barw rysowanego obiektu za pomocą licznych, gęsto postawionych kresek. Im gęściej rozmieści się kreski, tym intensywniejszy odcień uzyskamy, Rozróżnia się dwa rodzaje szrafury:
• prosta - to pojedyncza warstwa kresek równoległych
• krzyżowa - składają się na nią co najmniej dwie warstwy o różnym kierunku kreskowania

• zastosowanie rozjaśniania bielą (bądź przyciemniania czernią)

*refleks - odbicie światła naturalnego lub sztucznego. Zaznacza się je poprzez umieszczenie na rysunku danego przedmiotu jaśniejszej plamy lub ściemnianie barwy otoczenia obiektu, w którym odbija się światło.

Cieniowanie na początku może sprawiać trochę kłopotów (ja wciąż je mam xD), ale nie jest tak trudne jak się wydaje. Jedna strona bryły jest zawsze jaśniejsza od pozostałych. Najważniejsze co musisz wiedzieć jest to, że miejsca na które nie pada światło są ciemniejsze. Ameryki tym nie odkryłam ale bardzo często zapominamy o tak prostych zasadach. Spójrzcie na przykład:

Mamy źródło światła i oświetlony obiekt. Na którą stronę będzie padać światło? (na lewą; oświetla nam ścianę nr 1 i ścianę sąsiednią do 1 i 3, której nie widać). A która strona będzie najciemniejsza? (nr 2, tu dociera najmniej światła). Cały czas musimy pamiętać o tym, gdzie leży źródło światła. Jeżeli znajduje się wysoko nad obiektem cień powinien być krótki, jeśli nisko (tak jak na rysunku obok), cień musi być dłuższy. Musimy także pamiętać o tym, że każdy cień ma inny kształt. Cień walca jest prostokątny, cień kuli - owalny, a cień trójkąta - zaostrzony na końcu.

Rysując w plenerze, nie zapominajmy, że w ciągu dnia zmienia się pozycja słońca, a wraz z nią kierunek, z którego pada światło. Zmieniają się również formy cienia. Jeżeli zbyt dużo czasu zajmie nam praca nad jednym detalem, może się zdarzyć, że podczas dalszego rysowania obszary światła i cienia niezauważalnie zrównały się ze sobą. Dlatego należy szybko szkicować albo w miarę potrzeby robić zdjęcia.

Żelazna zasada!

"Poziome płaszczyzny są jaśniejsze od pionowych, ponieważ światło biegnie z góry. Rysując w plenerze nie zapominajcie o tej regule".

(Na podstawie: ,,Rysowanie. Szkoła dla początkujących” N. Lyons i „Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta)

Ulica ciekawych wyrazów - cz. 1 - Barwa

Cześć, ostatnio mam trochę wolnego czasu, więc miałam dużo czasu do rozmyśleń, jakby tu urozmaicić tego bloga. Wpadłam na pomysł żeby wprowadzić słowniczek różnych pojęć, technik, o których rysownik powinien mieć chociaż niewielkie pojęcie. Liczę, że znajdziecie tu coś dla siebie. 

Dziś omówię czym jest barwa i jakie podziały wśród nich rozróżniamy.

1. BARWA (KOLOR)

Cecha wszystkich elementów postrzeganych wzrokiem. Zależy ona od sposobu pochłaniania i odbijania przez nie światła. Ma trzy właściwości:

• Ton – określa go nazwa koloru, np. błękit, ultramaryna, niebieska zieleń
• Odcień (walor) – stopień jasności koloru (tonu). Aby rozjaśnić kolor należy dodać do niego trochę bieli.
• Nasycenie (intensywność) – jaskrawość koloru. Aby zmniejszyć intensywność (złamać go), należy dodać do niego niewielką ilość barwy dopełniającej. Np. aby złamać czerwień, należy dodać do niej nieco zieleni. Jeżeli zmieszamy taką samą ilość czerwieni i zieleni otrzymamy kolor brązowy, a nie złamaną czerwień. Kolory nasycone są żywe i błyszczące, mniej nasycone są matowe, mętne lub tępe.

Podział:

"Koło barw"

a) Barwy podstawowe (pierwotne): czerwony, niebieski i żółty.

    b) Z ich połączenia powstają barwy pochodne (wtóre). Zmieszanie czerwonego i żółtego daje kolor pochodny pomarańczowy. Mieszając czerwony i niebieski otrzymujemy fiolet. Mieszając niebieski i żółty otrzymujemy zielony.

  c) Mieszanka barw podstawowych z pochodnymi daje barwy trzeciorzędne (niektóre, np. brąz, powstają z mieszaniny trzech podstawowych barw, turkusowy powstaje z wymieszania niebieskiego z zielonym a purpurowy z czerwonego i fioletowego).

 d) Barwy dopełniające to te, które w kole barw znajdują się naprzeciwko siebie – dla barwy podstawowej zawsze jest to mieszanka dwóch pozostałych barw podstawowych – np. barwą dopełniającą dla koloru czerwonego jest zielony.

e) Kolory różnią się też „temperaturą”

·         Żółty, pomarańczowy i czerwony są barwami ciepłymi

·         Niebieski, fioletowy i zielony są barwami zimnymi

f) Barwy ziemi: to kolory między ochrą a brązem; nadają się do rysowania ludzi, zwierząt i krajobrazów.

„Nigdy nie zapominaj, że kolory tworzą określoną atmosfer. Zastanów się więc, jaki nastrój ma panować na twoim rysunku, zanim zaczniesz używać jakiegoś koloru, tylko dlatego, że go lubisz. Nie tędy droga”

„Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta

(Na podstawie: ,,Rysowanie. Szkoła dla początkujących” N. Lyons i „Sztuka rysowania. Manga” B. Krefta)